Start - O społeczności - Służby
Służby

Zachęcamy do angażowania się w różnorodne dziedziny życia zboru zgodnie z 1 Listem Pawła do Koryntian 12:4-14 oraz Listem do Efezjan 4,11-16; "(...) abyśmy, będąc szczerymi w miłości, wzrastali pod każdym względem w niego, który jest Głową, w Chrystusa, z którego całe ciało spojone i związane przez wszystkie wzajemnie się zasilające stawy, według zgodnego z przeznaczeniem działania każdego poszczególnego członka, rośnie i buduje siebie samo w miłości."


Duszpasterska

Spotkanie duszpasterskie - możliwe jest dla członków zboru jak również dla osób spoza społeczności.

Jeśli masz pytania natury teologicznej, dotyczące Twojej wiary, różnorakich spraw życiowych, lub po prostu potrzebujesz modlitwy i rozmowy, to możesz umówić się na spotkanie z pastorem Kamilem Hałambiec. Spotkanie może odbyć się np. w Twoim domu, lub w biurze pastora.

Ze względów organizacyjnych prosimy o wcześniejsze zgłoszenie chęci spotkania.

Muzyczna

Osobą odpowiedzialną za służbę muzyczną jest Joanna Szwarc (na zdjęciu po prawej).

Nabożeństwa uwielbieniowo-dziękczynne. Szczegółowe terminy podane są w AKTUALNOŚCIACH oraz na tablicy ogłoszeń w zborze.

W nowotestamentowym sensie uwielbienie to całe nasze życie (Rz 12,1):

- uwielbienie to nie jest jakieś wydarzenie, ale stan w jakim trwamy. Nasze życie poświęcamy temu, co cenimy. Gdzie skarb twój, będzie i serce twoje (Mt 6,21).

- jesteśmy tak stworzeni, że spontanicznie będziemy kogoś lub coś uwielbiać; „Dlatego że poznawszy Boga, nie uwielbili go jako Boga i nie złożyli mu dziękczynienia, lecz znikczemnieli w myślach swoich, a ich nierozumne serce pogrążyło się w ciemności.[...] I zamienili chwałę nieśmiertelnego Boga na obrazy przedstawiające śmiertelnego człowieka, a nawet ptaki, czworonożne zwierzęta i płazy” (Rz 1,21.23). Człowiek zawsze ma w swoim życiu coś, co będzie przedmiotem jego troski ostatecznej. Ten przedmiot determinuje kierunek jego życia, determinuje nastawienie jego woli i określa jego światopogląd. Uwielbienie w Duchu i w prawdzie jest spontaniczne, wolne, różnorodne, czyste i skupione wokół Chrystusa, który jest prawdą.

PAMIĘTAJMY - Kościół to nie budynek, impreza czy organizacja, ale lud Boży zgromadzony w imieniu Jezusa, pośród którego Bóg manifestuje swą obecność przez Ducha Świętego (Mt 18,19-20; 1Kor 14,25; Dz 4,31). Boża, osobowa obecność była zawsze cechą charakterystyczną ludu Bożego (2Mż 33,15-16).

 

CZYM JEST ZIELONOŚWIĄTKOWY ŚPIEW?

Jednym z pierwszych wspomnień, jakie mam odnośnie zielonoświątkowego nabożeństwa, jest społeczność, w której uczestniczyłem jako chłopiec. Miejscem uwielbienia była stara, opuszczona i spalona hala w Akron, Ohio. Śpiew i sposób w jaki ludzie śpiewali, wywarły na mnie przeogromne wrażenie. Śpiewanie było duchowe, a śpiewający całkowicie nieskrępowani. Śpiewali z takim wielkim zapałem, a ich twarze wprost promieniowały chwałą Chrystusa.

Kiedy śpiewali ich głosy zdawały się tracić swoje ziemskie tony, a oni byli uniesieni i pochwyceni na wyżyny niebiańskie przez Ducha Świętego. Śpiewali „When the Roll Is Called up Yonder” tak, jakby nie mieli żadnej wątpliwości, że ich nazwiska są tam zapisane (tam = „w niebie” – nota redakcyjna). Śpiewali „O! ja chcę Go widzieć!”, jakby spodziewali się zobaczyć Go właśnie w tej chwili. To było moje pierwsze spotkanie z Pięćdziesiątnicą.

Od początku przebudzenia zielonoświątkowego, śpiew napełnionych Duchem wierzących stał się wspaniałą cechą charakterystyczną zielonoświątkowego uwielbienia. Apostoł Paweł opisał ten śpiew słowami: „bądźcie pełni Ducha, rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu swoim Panu”, (Efezjan 5,19).

Jest olbrzymie niebezpieczeństwo tego, że nasze zbory zapomną o mocy i atrakcyjności, która przychodzi dzięki spontaniczności zielonoświątkowego śpiewu. Często dzisiejszy śpiew jest dobrze zaaranżowany i ułożony, ale jednocześnie brakuje tego poruszenia duchowego. Nie tylko brakuje tej duchowości, ale również treści. Teksty są rozmieszczone w rytmiczny sposób tak, aby stworzyć pewne reakcje emocjonalne, bez rzeczywistego znaczenia we wnętrzu. Banalne, bezsensowne teksty i rytmy, połączone są razem ze względu na muzykę i ze względu na miłe upodobania cielesnych śpiewaków oraz ku zadowoleniu cielesnej publiczności, co czyni wielką krzywdę ewangelii Chrystusa.

Prawdziwy zielonoświątkowy śpiew to nie rodzaj koncertu mającego zabawić i dać rozrywkę. Zielonoświątkowi muzycy i śpiewacy to nie artyści na scenie, ale „uwielbiacze”. Wraz z zielonoświątkowym śpiewem nie ma żadnej relacji typu aktor-widz. Całe Ciało Chrystusa jest w pełni zaangażowane, niezależnie kto śpiewa: jedna osoba, chór, czy cały zbór.

Podczas gdy jestem zadowolony z pięknego śpiewu naszych dobrze wyszkolonych chórów, obawiam się, że wiele kościołów, które polegały tylko na takim rodzaju śpiewu, dawno straciło swoją atrakcyjność. Musi być miejsce na to, aby całe zgromadzenie uczestniczyło w uwielbieniu. Musi być miejsce na spontaniczne „wybuchy” chóru i pieśni, wówczas gdy Duch ogarnia zgromadzenie.

Duchowe śpiewanie nie tylko inspiruje Ciało Chrystusa i jest atrakcyjne dla grzeszników, ale jest środkiem uwielbiania Boga. Howard Goss  trafnie opisał wspólne śpiewanie na zgromadzeniu wczesnych zielonoświątkowców: „Generalnie to nie było konwencjonalne śpiewanie hymnów kościelnych tamtych czasów… Najtrafniej można by to określić terminem biblijnym jako „radosne dźwięki”. Dalej mówił: „Oni eksplodowali! Podczas gdy śpiewali, każda część ich jestestwa była oddana uwielbieniu. Nic ich nie spowalniało a liderzy w żaden sposób tego nie ograniczali.”

Obyśmy nie zapomnieli tych prostych cech wyróżniających zielonoświątkowe uwielbienie, które wniosły niezwykłe ożywienie do całych kręgów ewangelikalnych.

Autor dr Ray H. Hughes – wybitny kaznodzieja, naukowiec, duszpasterz, rektor uniwersytetu i jedna z najwybitniejszych postaci kościoła zielonoświątkowego w XX wieku. Przez trzy kadencje był prezbiterem naczelnym najstarszego Kościoła Zielonoświątkowego w USA (Church of God).

Katechetyczna

Szkoła niedzielna - w trakcie niedzielnych nabożeństw (z wyjątkiem jednej niedzieli w miesiącu oraz wakacji) odbywają się zajęcia dla dzieci, podczas których mogą one poznać prawdy o Bogu i Jego Słowie przedstawiane w zrozumiały i ciekawy sposób. Jest to też czas nawiązywania relacji z innymi dziećmi. Zajęcia te przeznaczone są dla dzieci w wieku od 4 do 11 lat. Poza tym organizowane są dodatkowe spotkania, np. podczas wyjazdów zborowych do Żelazna. Pragniemy, aby dzieci wiedziały, iż są częścią naszej społeczności i by mogły wzrastać ucząc się wartości i prawd moralnych.

Zajęcia katechetyczne - w tygodniu (czwartki i piątki) prowadzone są zajęcia katechetyczne dla dzieci w wieku szkolnym.

Młodzieżowa

Spotkania młodzieżowe odbywają się w soboty w godzinach od 18:00 do 20:00. Dodatkowo raz w miesiącu odbywają się osobne spotkania dla żeńskiej i męskiej grupy młodzieżowej.

Osobami prowadzącymi spotkania młodzieżowe są Mariusz i Ewa Kubica. Więcej informacji można uzyskać pisząc do nich na E-mail:  Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

Porządkowa

Osobą odpowiedzialną za służbę porządkową braci jest Czarek Retkowski. Bracia służący na stałe: Czarek Retkowski, Adam Kołek, Tomasz Biały, Leon Mochalski.

Osobą odpowiedzialną za służbę porządkową sióstr jest Małgorzata Kołek. W służbę zaangażowana jest większość sióstr w zborze.

Biblioteka i księgarnia

Biblioteką i księgarnią zajmuje się Katarzyna Hałambiec.

Biblioteka znajduje się w siedzibie zboru, w salce nr 3.